Geraldine Farrar

Biografija

Alis Džeraldin Farar (28. februar 1882 — 11. mart 1967) je bila američka sopran operska pevačica i filmska glumica, poznata po svojoj lepoti, glumačkim sposobnostima i „intimnom tonu glasa“. Imala je veliki broj sledbenika među mladim ženama, koje su nosile nadimak „Džeri-flaperi“. Farar je počeo da studira muziku sa 5 godina u Bostonu, a sa 14 je držao resitale. Kasnije je studirala glas u Njujorku, Parizu i konačno u Berlinu. Farar je napravila senzaciju u berlinskom Hofoperu svojim debijem u ulozi Margerite u Faustu Šarla Gunoa 1901. godine i ostala u kompaniji tri godine, tokom kojih je nastavila studije. Pojavila se u naslovnim ulogama Minjona Ambroaza Tomasa i Manon Žila Masenea, kao i Žilijete u Gunodovom Romeu i Žilijeti. Posle tri godine sa Operom Monte Karlo, debitovala je u njujorškoj Metropoliten operi u Romeu i Juliji 1906. Pojavila se u prvom Met izvođenju Madama Butterfli Đakoma Pučinija 1907. godine i ostala je član grupe do svog penzionisanja 1922. godine, pevajući tamo u 267 ulozi. Farar je ostvario naslovne uloge u Amici Pjetra Maskanjija (Monte Karlo, 1905), Pučinijevom Suor Angelica (Njujork, 1918), Madame Sans-Gene Umberta Đordana (Njujork, 1915), kao i Gusjakinju u Engelbert Kjonderski (Nev Iork, Nempernigdin Humpernick) 1910). Obimno je snimala za kompaniju Victor Talking Machine Compani i često je bila istaknuta u reklamama te firme. Bila je jedan od prvih izvođača koji je 1907. godine radio na reklamnom događaju pevajući preko eksperimentalnog AM radio predajnika Li De Foresta u Njujorku. Takođe se pojavljivala u nemim filmovima, koji su snimani između operskih sezona. Farar je glumila u više od deset filmova od 1915. do 1920. godine, uključujući adaptaciju opere Karmen Žorža Bizea iz 1915. Sesil B. De Mil, za koju je dobila brojne pohvale. Jedna od njenih drugih zapaženih uloga na ekranu bila je Jovanka Orleanka u filmu Žena žena iz 1917. Farar se povukla iz opere 1922. u dobi od 40 godina. Njeno poslednje izvođenje je bilo kao Leonkavalova Zaza. U ovoj fazi, njen glas je prerano opao zbog preopterećenja. Farar je brzo prešao u koncertne recitale. Nastavila je da snima i daje resitale tokom 1920-ih. Njena autobiografija, Such Sveet Compulsion, objavljena je 1938. Godine 1960. Farar je nagrađen sa dve zvezde na holivudskom Bulevaru slavnih u muzičkim i filmskim kategorijama, koji se nalazi u ulici Vine 1620 i 1709. Umrla je u 85. godini u Ridžfildu, Konektikat 1967.